MK/Prabhupada 1076 - Во Времето на Смртта Можеме да Останеме Овде или да се Пренесеме во Духовниот Свет

From Vanipedia
Jump to: navigation, search

Во Времето на Смртта Можеме да Останеме Овде или да се Пренесеме во Духовниот Свет
- Prabhupāda 1076


660219-20 - Lecture BG Introduction - New York

Постојат различни бхави ( состојби на постоење ). Оваа материјална природа е исто така бхава, како што претходно објаснивме, оваа материјална природа е приказ на одредената енергија на Врховниот Господ. Во Вишну Пураната, целокупните енергии на Врховниот Бог се сумирани како...„Viṣṇu-śaktiḥ parā proktā kṣetra-jñākhyā tathā par avidyā-karma-saṁjñānyā tṛtīyā śaktir iṣyate“ (ЧЧ Мадја 6.154), ( „Постојат три моќи, енергии - внатрешна моќ на Господ, живото суштество и моќта на незнаењето...“). Сите тие енергии и моќи се...„Parāsya śaktir vividhaiva śrūyate“ (ЧЧ Мадја 13.65), ( „Севишниот Бог има повеќекратно совршени моќи, со помош на кои целата свест, целата моќ и сите активности - се одвиваат со Негова волја“ ). Врховниот Господ поседува различни енергии, неброен број енергии, кои ние не можеме да ги сфатиме. Но, големите учени светци, ослободените души, тие ги проучувале енергиите на Господ и ги сумирале во три дела, три главни групи. Првата е...Сите енергии се вишну - шакти ( Енергии на Бог, Вишну ). Сите енергии, се различни моќи на Господ Вишну. Таа енергија е пара, трансцедентална, нематеријална, вклучувајќи ги „kṣetra-jñākhyā tathā parā“ ( внатрешната моќ на Бог ) и живите суштества, кшетра-гја, кои исто така припаѓаат во групата на супериорната енергија на Бог, како што е потврдено во Бхагавад Гита. Тоа веќе го објаснивме. Преостанатите енергии, од материјалната група енергии се „tṛtīyā karma-saṁjñānyā“ (ЧЧ Мадја 6.154). Материјалната енергија е во модус на незнаење. Тоа е материјалната енергија. Материјалната енергија е исто така бхагавад - ( нејасна ). Според тоа, во времето на смртта или можеме да останеме во материјалната енергија т.е во овој материјален свет или можеме да се пренесеме во духовниот свет. Тоа е критериумот. Бхагавад Гита вели: „Yaṁ yaṁ vāpi smaran bhāvaṁ tyajaty ante kalevaram“ (БГ 8.6), ( „На која состојба, личноста се сеќава во моментот на напуштањето на своетот тело...“), „taṁ tam evaiti kaunteya sadā tad-bhāva-bhāvitaḥ“ (БГ 8.6), („...таа иста состојба, без сомнение, ќе ја достигне“). Сега, бидејќи сме навикнати да мислиме или за материјалната енергија или за духовната енергија, прашањето е како да ги пренесеме/претвориме размислувањата? Размислувањата за материјалната енергија, како да се претворат во размислувања за духовната енергија? За размислување, за духовната енергија постои Ведската литература, како што за размислувањето, за материјалните енергии има толку многу литература - весници, магазини, новели, раскази и толку многу работи. Има премногу, таква литература. Нашето размислување е окупирано со таква литература. Слично, ако сакаме да го пренесеме/трансформираме нашето размислување во духовна атмосфера, тогаш треба да го пренесеме нашиот читачки капацитет, во Ведската литература. Учените мудреци составиле толку многу Ведска литература, како што се Пураните. Пураните не се приказни. Тоа се историски записи. Во Чеитанја Чаритамрита, постои следниов стих: „Anādi-bahirmukha jīva kṛṣṇa bhuli' gela ataeva kṛṣṇa veda-purāṇa kailā“(ЧЧ Мадја 20.117), ( „Заборавајќи го Кришна како и секогаш, живото суштество беше привлечено од надворешната манифестација на енергијата на Бог. Како резултат на тоа, илузорната енергија, маја, му задава на живото суштество, секакви типови на страдања, за време на неговото постоење“ ). Тие заборавни живи суштества, условени души, го заборавиле својот однос со Севишниот Господ и постанале обземени со размислување за материјални активности. И само за да ја пренасочи нивната моќ за размислување во духовна сфера, Кришна - дваипајана Вјаса, креирал многу Ведска литература. Ведска литература значи ова: Прво Вјаса, ги поделил Ведите на четири дела. И потоа ги објаснил во Пураните. А потоа за помалку способните луѓе како жените, работниците, трговците ја направил Махабхарата, а во рамките на Махабхарата, Тој ја обелоденил Бхагавад Гита. Потоа, Вјаса ја сумирал целата Ведска литература во Веданта - сутра. А, во Веданта - сутра која е патоказ за иднината, тој дал коментари и тоа се нарекува Шримад Бхагаватам.