TR/Prabhupada 0998 - Bir Sadhu'nun İşi Bütün Canlı Varlıkların Yararınadır

From Vanipedia
Jump to: navigation, search

Bir Sadhu'nun İşi Bütün Canlı Varlıkların Yararınadır
- Prabhupāda 0998


730406 - Lecture SB 02.01.01-2 - New York

8,400,000 bin farklı form var. Kṛṣṇa şöyle sahip çıkar, "Onların hepsi Benim önemli küçük parçalarım olan canlı varlıklar, ama şu an sadece farklı bir elbiseyle örtülüler. Ama canlı varlıklar." Bu Kṛṣṇa bilinci bakış açısıdır.

Bu yüzden gerçekten Kṛṣṇa bilinçli olan biri, paṇḍita, paṇḍitāḥ sama-darśinaḥ... (BG 5.18). Paṇḍitāḥ, dıştaki elbiseyi görmez; bu belli çeşit bir bedende kafese kapatılmış olan canlı varlığı görür. Dolayısıyla beden için endişesi yoktur. O yüzden bir sādhu daima herkesin yararına düşünür. Tıpkı Rūpa Gosvāmī, Sanātana Gosvāmī gibi. Gosvāmīler için denir ki, lokānāṁ hita-kāriṇau tri-bhuvane mānyau. Onlar her tür canlı varlık için hayırsever oldukları için, o yüzden tri-bhuvane, üç dünyada da onurlandırılırlar. Tri-bhuvane. Lokānāṁ hita-kāriṇau. Nānā-śāstra-vicāraṇaika-nipuṇau. Bir sādhu'nun işi bütün canlı varlıkların yararınadır. Bir sādhu bir ağacı kesmeyi bile sevmez, çünkü bilir ki, "Burda canlı bir varlık var. Karmasından ötürü uzun yıllardır burda dikiliyor, ve daha uzun yıllard devam etmek zorunda. Dolayısıyla bundan kaçınamaz çünkü bu doğanın kanunu." Nasıl ki eğer alto aylığına hapse atılırsanız, kimse sizi kurtaramaz, kimse altı aydan bir gün daha azaltamaz. Dolayısıyla biz de belli bir tip bedenimizi alıyoruz, doğa kanununa göre belli bir süre boyunca o bedende kalmaya mecburuz. O halde bedeni kesmekle - canlı varlık ölmez - ölmez — ama süresinin devamına müdahale ettiğimiz için, o nedenle günahkar oluruz. Kṛṣṇa amacıyla olmadıkça bir adaç bile kesemezsiniz. Kṛṣṇa amacı olmadan bir karıncayı bile öldüremeyiz, bir ağacı bile kesemeyiz, yoksa ceza ile mesul oluruz. Dolayısıyla bir sādhu, "Burada da canlı bir varlık var," diye görür. Paṇḍitāḥ sama...

vidyā-vinaya-sampanne
brāhmaṇe gavi hastini
śuni caiva śva-pāke ca
paṇḍitāḥ sama-darśinaḥ
(BG 5.18)

Paṇḍit, "İşte bir hayvan, işte bir insan," diye hiç bir ayrım yapmaz. Hayır, o görür ki, "hayvan da Kṛṣṇa'nın önemli küçük bir parçası. Onun farklı bir bedeni var, ve insanın da öyle, o da Kṛṣṇa'nın önemli bir parçası, onun farklı bir bedeni var. Karmaṇā, kişi karmasına göre farklı bir türe konur." Yani loka-hitam. (SB 2.1.1)